Przewiń do treści
10/10/2021 Robert Gniezdzia

Blokada rachunków bankowego GIIF

Podejrzaną transakcję można zablokować

Współcześnie znaczna część obrotu środkami finansowymi dokonuje się bezgotówkowo, co z kolei stanowi bardzo wygodne rozwiązanie dla wszystkich uczestników rynku. Jednak z drugiej strony tego rodzaju rozwiązania zdecydowania ułatwiają kontrolę właściwie wszelkich transakcji. Tymczasem różnorodne organy państwowe posiadają uprawnienia pozwalające zarówno na kontrole przepływów finansowych, jak i na ewentualne wstrzymanie transakcji, a nawet całkowite zablokowanie konta. Nie ma wątpliwości, że to bardzo dotkliwe sankcje, stąd warto wiedzieć kto, kiedy i na jakich zasadach jest przede wszystkim uprawniony do podjęcia takich działań.

Uprawnienie Generalnego Inspektora Informacji Finansowej

Zgodnie z ustawą z dnia 1 marca 2018 roku o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, jednym z wielu uprawnień Generalnego Inspektora Informacji Finansowej – a więc organu powołanego do realizacji zadań wskazanych w tej ustawie – jest wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku. Generalny Inspektor może skorzystać z tego uprawnienia wówczas, gdy poweźmie uzasadnione podejrzenie, że określona transakcja lub określone wartości majątkowe mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu. Najczęściej źródłem tej informacji jest tzw. instytucja obowiązana – a więc mówiąc najprościej podmiot obsługujący transakcje – która po prostu musi przekazywać Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej dane dotyczące tego rodzaju zdarzeń.

Zgodnie ze wskazaną powyżej ustawą wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku może nastąpić maksymalnie na 96 godzin. Jednocześnie Generalny Inspektor ma obowiązek zawiadomić właściwego prokuratora o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Czynność ta otwiera prokuratorowi szerokie pole do działania – a w tym do dalszej blokady rachunku oraz wstrzymania transakcji.

Rachunek zablokuje także prokurator

Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowania terroryzmu wprost wskazuje, że prokurator po otrzymaniu zawiadomienia od Generalnego Inspektora ma prawo wstrzymać transakcje lub zablokować rachunek na czas sześciu miesięcy – licząc od dnia otrzymania zawiadomienia. Co istotne, prokurator ma prawo skorzystać z tego uprawnienia także wówczas, gdy nie otrzyma wspomnianego zawiadomienia, a więc przykładowo wtedy, gdy poweźmie informacje o podejrzanej transakcji w inny sposób, np. w toku wykonywania czynności bądź na mocy doniesienia innego organu lub osoby fizycznej.

W każdym razie w postanowieniu, na mocy którego dochodzi do blokady, prokurator ma obowiązek wskazać zakres, sposób i termin wstrzymania transakcji lub zablokowania rachunku. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy karnej. Oczywiście tego rodzaju zażalenie musi spełniać wszystkie wymagania pisma procesowego, a więc przede wszystkim wskazywać na prawidłowe oznaczenie sądu oraz zaskarżonej czynności. W uzasadnieniu należy podnieść wszelkie okoliczności oraz ewentualnie uchybienia organu wskazujące na fakt, że blokada rachunku bądź wstrzymanie transakcji nie znajduje usprawiedliwienia na gruncie obowiązującego prawa. W praktyce najczęściej wystarczającym jest udowodnienie, że dana operacja po prostu nie stanowi przejawu prania brudnych pieniędzy czy finansowania terroryzmu. Z pewnością uwzględnienie skargi w dużej mierze zależy od jakości argumentów powołanych przez skarżącego na uzasadnienie swoich tez. Dlatego zażalenie musi zostać przygotowane w pełni profesjonalnie.


Dodaj komentarz